تبلیغات
وبگاه اعضا کتابخانه ملی - کدام گزینه:استفاده از کتابخانه ملی یا حفظ امنیت جانی و مالی؟!

کتابخانه ملی، برای همۀ اعضا
تاریخ:سه شنبه 15 اسفند 1391-10:02 ق.ظ

کدام گزینه:استفاده از کتابخانه ملی یا حفظ امنیت جانی و مالی؟!

مطلب زیر نوشته یکی از اعضای کتابخانه ملی است که به دست ما رسیده است.


سال­هاست که در حوالی کتابخانه ملی، شاهد حوادثی هستیم که دیگر جنبه عادی به خود گرفته است. نه مسئولین امر پیگیرجدی این مسئله بوده­اند و نه گویا کارمندان، مراجعین و اعضای کتابخانه ملی. ظاهرا زورگیری و دزدی و آزار جنسی امری معمول شده و همه با آن کنار آمده­اند.

نمونه­اش، در روز سه­شنبه هشتم اسفند 1391 حدود ساعت 3 بعدازظهر برای یکی از مراجعین خانم کتابخانه اتفاق افتاد. این خانم نزدیک پل عابری که دو جانب بزرگراه حقانی را به هم متصل می­کند و نزدیک ترین پل عابر پیاده به کتابخانه ملی است، توسط مردی که قصد آزار جنسی او را داشته مورد حمله قرار می گیرد. مرد او را به سمت درختان واقع در محل کشیده وبرای جلوگیری از فریاد های دختر چندین بار با سنگ به سرش ضربه می زند. ظاهرا کارگرانی که در آن حوالی بوده­اند با شندین فریاد های این خانم برای کمک به سمت درختان کنار اتوبان می روند که البته موفق به گرفتن این مرد نشده و شخص مهاجم فرار می­کند. در نهایت این خانم با سری خونین و وضعیتی آشفته به کتابخانه آورده شده تا جهت مداوا و رسیدگی به وضعیت او اقدام شود.

حوادثی از این دست نه اولین بار است که رخ می دهد و متأسفانه نه آخرین بار. گذشته از اثرات مخرب روحی و روانی که گاه تا پایان عمر برای فرد بجا خواهد ماند، مسئله نا امنی مالی و جانی­ است که در این منطقه وجود داشته و ظاهرا شدت نیز یافته است. هنوز مدت زیادی از حمله به سه دختر در حاشیه اتوبان حقانی نگذشته است. تهدید های متعدد با چاقو بر روی همین پل عابر، تعرضات و بی حرمتی هایی که اتفاق می افتد و دهها مورد دیگر همگی نشان از ناامنی دارد که به یکی از خصیصه های لاینفک این منطقه تبدیل شده است.

اگر برای مثال یک کیوسک نیروی انتظامی در نزدیکی این محل نصب شود و کلیه مسئولین جهت افتتاح آن بیایند، به مراتب هزاران بار بیشتر از افتتاح تالار مجازی در کتابخانه ملی ارزش دارد که مراجعه کننده­اش روزانه از چند نفر بیشتر متجاوز نیست و اطلاعاتش همانی است که در وب سایت کتابخانه ملی هم قابل دسترسی است. آنچه سبب تأسف است، بی مسئولیتی ما در قبال دیگران است. تأکید چنیدین باره مسئولین مبنی بر این که امنیت خارجی سازمان بر عهده ما نیست نشان از سهل انگاری دارد که علی رغم اطلاع دوستان از این حوادث حتی اقدام به اطلاع رسانی نکرده اند. تمامی این حوادث برای افرادی رخ داده است که برای مراجعه به کتابخانه از این محدوده عبور می کنند. هر چه این اطلاع رسانی گسترده تر باشد، نه تنها چیزی از حیثیت کتابخانه ملی ایران کم نمی کند، بلکه بر دغدغه خاطر احتمالی مسئولین نسبت به جان ومال مراجعه کنندگان صحه می گذارد.

از مسئولان نیروی انتظامی نیز مصرانه تقاضا داریم که فکری به حال تامین امنیت این منطقه کنند که اگر فردایی هرگونه جنایتی بیش از آنچه تا کنون اتفاق افتاده است رخ دهد، اظهار تاسف و ناراحتی در آن روز، دیگر بکاری نخواهد آمد.